ลมแห่งรัก

มีเพียงเสียงสายลมพัดห่มหาว
ฝากดวงดาวฝากใจไปเสมอ
นานแสนนานแค่ไหนไม่ได้เจอ
คำที่เพ้อขอแค่สิทธิ์คิดถึงกัน

เธอผู้อยู่ในฝันอันพิสุคทธิ์
ไมเคยหยุดเกินห้ามความคิดฝัน
เริ่มรู้จักมั่นหมายสายสัมพันธ์
จนถึงวันเราสองต้องห่างไกล

อาจเป็นโชคชะตาฟ้าลิขิต
นิรมิตขีดเขียนให้ใจใกล้
ได้แนบชิดเคียงทรวงดวงหทัย
แล้วเขียนใหม่ให้เหลือเพียงเสียงจำนรรจ์

รักประจักษ์ชัดแจ้งทุกแหล่งที่
วนาลีเบ่งบานทั่วลานสวรรค์
จนเนิ่นนานแม้ตาหลับนับกับกัลป์
นิจนิรันดร์ไม่ห่างหายให้ตรมตรอม

ยังยิ่งใหญ่งดงามนะความรัก
ถึงเหนื่อยหนักก็พร้อมยอมขื่นขม
ไม่ได้อยู่คู่กายหมายชื่นชม
เพียงอารมณ์ความคิดถึงซาบซึ้งพอ

มีเพียงเสียงสายลมพรมพัดผ่าน
ฝากกลอนหวานดลบันดาลรักสานต่อ
ถึงไกลตัวหัวใจไม่เคยรอ
น้ำตาคลอไหลพร่างในบางครั้ง

พ.ฤ.30 ก.ค.2569